czwartek, 10 grudnia 2015

Taką miałam dzisiaj przygodę.

Jechałam samochodem, kiedy przed skrzyżowaniem ze światłami usłyszałam, jak ktoś na mnie trąbi. Przygotowana, na wiadomo jakie gesty, kierowcy niezadowolonego z mojego stylu jazdy, spojrzałam w oczy sprawcy hałasu. I zobaczyłam pana, który palcem pokazuje moje przednie koło i krzyczy: PRZEBITA!
Elegancko zjechałam na całe szczęście w tym miejscu bardzo szeroki chodnik, wysiadłam, spojrzałam na koło i zareagowałam jak rasowa blondynka, czyli załamałam ręce.
Co ja teraz zrobię?! – wpadłam w panikę, bo się śpieszyłam. Przyszło mi do głowy również parę innych myśli, ale nie o tym teraz.
Wsiadłam do samochodu i jedyny inteligentny pomysł, jaki pojawił się w mojej głowie, to telefon do męża. Ale nie zdążyłam wykręcić numeru, gdy moją uwagę przyciągnął taki widok: przez ulicę biegł mężczyzna, w samej podkoszulce i wyraźnie do mnie machał. Kiedy zbliżył się do samochodu, dał mi znać, że chce ze mną porozmawiać. Wysiadłam z auta.
-       Złapała Pani gumę, kolega już zawraca na skrzyżowaniu, zaraz Pani pomożemy.
-       Hę? – inteligentnie zareagowałam.
-       No bo ja bym chciał, żeby ktoś też pomógł mojej dziewczynie, gdyby znalazła się w takiej samej sytuacji jak Pani. A kolega mówi, że on by chciał tego dla swojej mamy.
Poczułam się trochę jak złota rybka. Przez jakieś 8 sekund.
-       A czy Panowie są może Świętymi Mikołajami? – zapytałam, tak na wszelki wypadek, bo warto wiedzieć z kim ma się przyjemność.
W odpowiedzi zobaczyłam uśmiech.
Panowie wzięli się do pracy. Ja tylko asystowałam. Do momentu, kiedy okazało się, że w moim nowym, prawie prosto z salonu samochodzie, brakuje klucza do śrub.
Dealer Peugeota zapakował wszystko do wymiany koła, oprócz… pasującego klucza. Dał ZA-MA-ŁY!!!
Drogi Dealerze, istnieją sposoby na unikanie tego typy pomyłek, nazywają się Standaryzacja, przyda też się Poka-Yoke. Lean Management narodził się w motoryzacji. Działa i warto go stosować!
Ale nie o Standaryzacji w Peugeotcie chciałam pisać.

To co chciałam, to jeszcze raz podziękować moim ratownikom. Nie wyglądali jak Mikołajowie, ale dali mi prezent. Poczucie, że są na świecie dobrzy ludzie, którzy pomagają. Tak bez wielkiego zadęcia. Na ulicy, przypadkowej osobie.


środa, 9 grudnia 2015

Moje dobre rady.

Ok, poddaje się. Przesadziłam z tymi 3 radami. Nie potrafię się zdecydować.
Cyfra 7 podobno przynosi szczęście, tak więc proszszsz...




poniedziałek, 30 listopada 2015

Dobre rady

Gdybyś mógł cofać się w czasie, to jaki wspierający przekaz odnośnie introwertyzmu,  dałbyś samemu sobie.
Taka gimnastyka umysłowa.
Zaczęłam o tym myśleć i zrobiłam długą listę dobrych rad. I coś tak czuję, że z tą moją listą, zostałabym potraktowana przez młodszą ja, jak stara zgredka.
Dlatego proponuję takie ćwiczenie: z listy dobrych rad, wybieramy 3 najważniejsze. Takie, które sprawiłyby, że Twoje życie byłoby łatwiejsze.
Jak by one brzmiały?

Proszę, podzielcie się ze mną swoimi radami. Przyślijcie e-maila, wpiszcie się na FB, przekażcie ustnie. Czekam z ogromną ciekawością.

A ja, podzielę się z Wami moimi.




wtorek, 10 listopada 2015

Ładowanie baterii

Taki dialog:

- Dziś do mnie dotarło, tak z grzmotem solidnym, że ja jestem introwertyczna i cholernie ważna jest regeneracja. Wiedziałam o tym i wydawało mi się że dbam, ale ostatnie tygodnie ciągłej ekspozycji dają mi się we znaki. Strasznie się cieszę, że jesteś w moim życiu, bo dzięki Tobie spojrzałam na siebie inaczej i zrozumiałam dlaczego to wszystko tak dużo ode mnie wymaga i jak bardzo musze być w tym rozważna i uważna.

- U siebie trudniej dostrzec objawy wyczerpania niż u innych. Dlatego tak ważne jest wsparcie, ktoś obok, kto zauważy, zapyta, zatroszczy się. To jest nasz temperament, nic tu nie zmienimy. Nauczmy się o niego dbać.

Czasami bywa tak, że pomimo wiedzy, inteligencji, oczytania, świadomości i innych zalet duszy i umysłu, umknie nam krytyczny moment, kiedy musimy naładować swoje baterie. I dopada nas wyczerpanie, a świat staje się przytłaczający. Dobrze, jak można z kimś o tym porozmawiać.

Czy zadbałaś o siebie? O naładowanie swoich akumulatorów?

Introwertyzm ma swoje żelazne zasady. Nie przeskoczysz.


wtorek, 3 listopada 2015

Introwertycy tak mają.

Tak mają introwertycy. Tak mam ja. Głowa pełna kłębiących się myśli, pytań, wniosków, spostrzeżeń i czego tylko głowa sobie zamarzy. A potem, kiedy chcę to wyrazić słowami, znikają.

Czasami wystarczy trochę przestrzeni, aby zebrać myśli. Pytanie. Uczucie, że ktoś mnie naprawdę słucha.